ถึง อลิสที่รักผมเขียนจดหมายฉบับนี้ขึ้นเพื่อเป็นการสารภาพความจริงและเป็นคำอวยพรแด่คุณในวันคริมาสในปีนี้
เรื่องราวต่อไปอาจจะต้องกล่าวท้าวความไปถึงเรื่องราวต่างๆที่เริ่มต้นขึ้นเมื่อสิบปีที่แล้วเมื่อผมได้พบคุณครั้งแรกตอน
เกรดหกเด็กสาวตาโตผมหยักศกผู้ถีกเปียสองข้าง โอ้อลิสที่รักผมหลงรักในความสดใส ในความร่าเริงของเธอ โดยไม่รู้ตัวการ
แกล้งเธอกลายเป็นภารกิจที่ผมโปรดปรานการหยอกล้อเธอทำให้ผมมีความสุข ณ เวลานั้นผมเป็นเพียงเด็กน้อยไม่ประสาใน
ความรัก ผมรับรู้แต่เพียงอยากอยู่ใกล้ อยากพูดคุย ด้วยกับเธอหากแต่ผมไม่รู้วิธีไม่รู้จะสรรหาสิ่งใดที่จะทำให้เทอหันมาสนใจ
มาพูดคุยกับผมได้ สิ่งเดียวที่ผมทำได้และคงทำได้ดีคือการหยอกล้อและแกล้งเธอ ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้เทอหันมาสนใจผม หากแต่
มันกลับทำให้เราไม่ได้พูดกันอีก อลิสที่รักคุณโกรธผมมากมาย และตัวผมไม่เข้าใจ เวลาผ่านมาเนินนานจนผมจำเรื่องราวที่เรา
ทะเลาะกันไม่ได้ ตลอดระยะเวลาผมคอยมองเธออยู่ห่างๆเสมอ มองหาในทุกๆที่ที่ทำได้ มันเหมือนเป็นความสุขเล็กๆน้อยๆ
อย่างนึงในชีวิตผมถึงแม้เธอจะโกรธผมจนเราไม่คุยกัน แต่การได้มองหาเธอ การได้เห็นเธอในที่ต่างๆ การได้หาเรื่องเดินเฉียดไป
ใกล้ๆเธอ กลับทำให้หัวใจของผมพองโตอย่างมีความสุขทุกๆครั้ง ผมไม่เคยหาคำตอบให้ตัวเองว่าความรู้สึกเหล่านี้คืออะไร จน
วันหนึ่งวันนั้นหลังจากที่ระยะเวลาผ่านล่วงเลยมาจนเราอยู่เกรดเจ็ดหรือบางทีอาจจะเกรดแปด วันที่ผมตัดสินใจเข้าไปพูดคุย
กับเธออีกครั้ง อลิสที่รักของผม ผมทักทายคุณด้วยท่าทางกวนๆอย่างที่ผมทำเป็นเพียงแค่อย่างเดียวแล้วเธอก็หันมาพูดกับผม
แม้แค่เพียงประโยคสั้นๆ แม้แค่เพียงรอยยิ้มกับเสียงหัวเราะ ผมดีใจจนบรรยายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ วันนั้นผมจึงได้เข้าใจว่า
จริงๆแล้วผมรู้สึกยังไง ระยะเวลาต่อๆมาผมยังคงทำตัววนเวียน และมองหาเธอในทุกสถานที่ มันเหมือนเป็นกิจวัตรประจำวัน
ไปแล้วทีจะต้องคอยมองหาเธอเข้าสู่ในปีที่ผมและเธออยู่เกรดสิบผมมีความจำเป็นที่จะต้องย้ายออกจากเมือง ทำให้ผมและเธอ
ไม่ได้เจอกันอีก ก่อนไปผมอยากจะบอกเธอในหลายๆสิ่งที่ยังคงค้างคาอยู่ในใจ แต่ตัวผมยังคงไม่กล้าพอ ผมจากไปพร้อม
หลายๆอย่างที่ยังคงค้างคาสองปีต่อมาผมได้กลับมายังที่เดิมอีกครั้ง ผมโทรติดต่อหาเพื่อนมากมายเพื่อหาเบอร์โทรติดต่อของ
เธอ อลิสที่รักในที่สุดผมก็ได้มา ผมโทรหาคุณด้วยใจสั่นระรัวพูดฮัลโหลด้วยหัวใจที่พองโต ผมอยากบอกในสิ่งที่ค้างคาอยู่ในใจ
คุณคงไม่รู้ว่าผมดีใจเพียงใดเมื่อคุณตอบรับคำขอคบของผม อลิสที่รักช่วงเวลาต่อมาที่ทำให้เราต้องเลิกลาเพียงเพราะผมยังคง
เป็นเพียงเด็กหนุ่มขี้อาย ไม่กล้าแม้จะจับมือของคุณ และคุณคงคิดแล้วว่าผมคงไม่ใช่สำหรับคุณหลายปีที่ผ่านไปโดยที่ผม
ตัดสินใจตัดใจจากคุณ แต่แล้วสวรรค์กลับเล่นตลก ส่งเรากลับมาพบกันอีกครั้ง ใจผมยังคงสั่นไหวและพองโตเมื่อพบกับคุณ
และเมื่อเรากลับมายัง ณ จุดๆเก่า หากต่างกันเพียงแค่ในครั้งนี้ไม่ใช่รักข้างเดียวของเด็กหนุ่มขี้อายอีกแล้วจาก ณ จุดเริ่มต้น
จนถึง ณ จุด ปลาย ผมมีเพียงสิ่งเล็กๆที่ไม่ได้ยิ่งใหญ่อะไร ไม่ได้ซาบซึ้งมากมาย ไม่ได้หวานเหมือนใครๆเขาเพียงแค่ประโยค
สั้นๆประโยคเดียวที่จะบอกเล่าถึงเรื่องราวทั้งหมดที่มีให้กับคุณ
เพียงแค่ “ผมรักคุณ” เท่านั้นเอง
เมอรี่คริสมาส
ทอม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น