kolahol

m  u  s  h  r  o  o  m  c  a  r  b  o  n  a  s  t  y  l  e
วันนี้โปรเจคออปเจคทีปของไพลินคือจะเขย่งก้าวกระโดด จากมาม่าสุ่คาโบนาร่า ยังข้องใจอยุ่ว่าตอนนั้นคิดบ้าอะไรถึงจะทำคาโบนาร่า เพราะต้มไข่ยังไม่มีปัญญาต้มให้สุกเลย แม้จะบ่นแบบเจียมเนื้อเจียมตัวอยู่ตลอดเวลา แต่มือก็หยิบของในซุปเปอร์แบบไม่ยั้งคิด เลือกของเป็นชั่วโมงก็ยังคงเลือกต่อไป ยันบี๋มาถึง ก้ยังคงเลือกต่อไปอยู่ดี และนี่คือรายการของทั้งหมดวันนี้????
1. เส้นเพนนี พาสต้าแบบเกลียวนั่นเอง 500 กรัม
2. ซอสกระป๋อง ยี่ห้ออะไรก้จำไม่ได้ รู้แต่กระป๋องสีฟ้าๆ เขียนว่า คาโบนาร่าสไตล์ 300 กรัม
3. นมคาร์เนชั่นสำหรับทำอาหาร แบบกระป๋องเล็ก
4. เบค่อน หนาๆ 2 ขีด
5. โคอาล่ามาร์ช
6. บันบัน รส โนริวาซาบิ
7. แสนคแจ๊ค
สนธิราคาทั้งหมด 270 บาท

สามอันหลังไม่เกี่ยวกับส่วนผสมเลยน่ะ ซื้อดักไว้กันตายเผื่อทำออกมาแล้วกินไม่ได้ 55

พอถึงบ้านบี๋ ความโกลาหลก็บังเกิดขึ้นในห้องครัวร้างๆที่ห่างหายการทำครัวมานานนน

เตาอันนี้ใช้ยังไงนะ? เปิดไม่เป็น

เอาจานใหญ่ๆๆๆ จานนี้ไม่พอ ล้นแล้วๆๆๆ

บอกจะเอาน้ำมัน ก็มีคนหยิบแบบฉีดมาให้ แล้วก็ฉีดไม่ออก อ่าว ทำไงดีกระทะร้อนแล้ว??

จะต้มซอส อ่าว... ลืมต้มเบค่อน อร๊ายยย ชิบหายค่ะ !!

เห้ย.... เบคอนยังไม่ได้หั่น..๑๑ !!! อ่าวว

..บี๋ล้างจานด้วยยย เสร็จรึยังง...บี๋อ่าา ไม่ทันแล้วว?

เห้ยๆๆๆๆ มันเดือดๆๆๆๆๆ ทำไงดี กรี๊ดดดดดดด
(บี๋: วิ่งไปวิ่งมารอบห้องครัว ถ่ายรูปแชะๆ)

เอ๊ยยยยบี๋ ซอสพาสต้าไม่พอ  เบคอนเหลือ เส้นพาสต้าอืดดด TT

คาร์ฟูร์อยู่ใกล้ๆ?? เอาไง? .... โน่ว! จะบ้าหรออออ !!

เส้นพาสต้าเหลือ งั้นนน งั้น งั้น ทำอีกเมนุละกัน ดีมั้ย??

ไม่ ไม่มีซอสแล้ว นมก็หมด?? งั้นทำไง??

อ๋อออ ไข่คน+ แฮมม 
อ่ะ ทำเลยยยย แล้วเกี่ยวกับพาสต้าที่เหลือยังไงนะ ?? ==*

อ่ะงั้นราดบนพาสต้าเลย .... หา เอางั้นเลยนะ? เคร !

ทำไงดี คาโบนาร่าอืดแล้วววว หรือจะกินก่อน เอ๊ะ หรือจะทำก่อน เอ๊ะ  งง!

เอ๊ะ งันทำก่อนละกัน  อ่าว ทำไมอ่ะ?
อ่อ ... จะได้ถ่ายรูปทีเดียวสวยๆไง แหะๆ ^^

มาๆ เบค่อน ไข่คน  ล๊าลา
อ๊าาาาาา เห้ยทำไงดี กระทะร้อนเกินไปไข่กลายเป็นไข่เจียวไปแล้ว?
--* เครียดดด
เหอะๆ ไปถ่ายรูปคาโบนาร่าดีกว่า ปล่อยบี๋จัดการกับไข่คนเจียว ต่อไปด้วยตนเอง(ซึ่งน่าจะดีกว่า)

กลับมาพร้อมกับกระทะที่มีทั้ง เบค่อนและ ไข่เจียวเรียบร้อย จัดการสานต่อ ผัดกับพาสต้า
เพิ่งนึกออกอ่ะ?? ลืมปรุงรส ทำไงดีอ่ะบี๋ มีอะไรบ้างที่บ้านเอามาให้หมด พริกไทย น้ำมันงา น้ำมัน โชหยุ แมกกี้ นึกอะไรได้ เอามาให้หมดดด ใส่หมดเลย.... ฮึ่มมมม เห้ออ เสร้จจ่ะ เสร็จซักที
แล้วก้กิน แล้วก็อิ่ม จอดสนิทที่คาโบนาร่าจานยักษ์ เราไปต่อกับพาสต้าผัดเบค่อนไม่ได้แล้วจริงๆ

ทั้งๆที่คิดว่ามันอร่อยนะ ทำไงดี แซ๊ด หากไม่มีคนมากิน
คุณพ่อแมคของน้องมายเอามาอุ่นกิน คุณพ่อชอบบบบ กรี๊ดดด ก้าวกระโดดจริงด้วยยยย ..><

มีความสุขในวันสิ้นปี รักวันนี้

สุขสันสิ้นปีค่ะ

   

dear alice

แด่ อลิสที่รัก




ถึง อลิสที่รักผมเขียนจดหมายฉบับนี้ขึ้นเพื่อเป็นการสารภาพความจริงและเป็นคำอวยพรแด่คุณในวันคริมาสในปีนี้



เรื่องราวต่อไปอาจจะต้องกล่าวท้าวความไปถึงเรื่องราวต่างๆที่เริ่มต้นขึ้นเมื่อสิบปีที่แล้วเมื่อผมได้พบคุณครั้งแรกตอน

เกรดหกเด็กสาวตาโตผมหยักศกผู้ถีกเปียสองข้าง โอ้อลิสที่รักผมหลงรักในความสดใส ในความร่าเริงของเธอ โดยไม่รู้ตัวการ

แกล้งเธอกลายเป็นภารกิจที่ผมโปรดปรานการหยอกล้อเธอทำให้ผมมีความสุข ณ เวลานั้นผมเป็นเพียงเด็กน้อยไม่ประสาใน

ความรัก ผมรับรู้แต่เพียงอยากอยู่ใกล้ อยากพูดคุย ด้วยกับเธอหากแต่ผมไม่รู้วิธีไม่รู้จะสรรหาสิ่งใดที่จะทำให้เทอหันมาสนใจ

มาพูดคุยกับผมได้ สิ่งเดียวที่ผมทำได้และคงทำได้ดีคือการหยอกล้อและแกล้งเธอ ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้เทอหันมาสนใจผม หากแต่

มันกลับทำให้เราไม่ได้พูดกันอีก อลิสที่รักคุณโกรธผมมากมาย และตัวผมไม่เข้าใจ เวลาผ่านมาเนินนานจนผมจำเรื่องราวที่เรา

ทะเลาะกันไม่ได้ ตลอดระยะเวลาผมคอยมองเธออยู่ห่างๆเสมอ มองหาในทุกๆที่ที่ทำได้ มันเหมือนเป็นความสุขเล็กๆน้อยๆ

อย่างนึงในชีวิตผมถึงแม้เธอจะโกรธผมจนเราไม่คุยกัน แต่การได้มองหาเธอ การได้เห็นเธอในที่ต่างๆ การได้หาเรื่องเดินเฉียดไป

ใกล้ๆเธอ กลับทำให้หัวใจของผมพองโตอย่างมีความสุขทุกๆครั้ง ผมไม่เคยหาคำตอบให้ตัวเองว่าความรู้สึกเหล่านี้คืออะไร จน

วันหนึ่งวันนั้นหลังจากที่ระยะเวลาผ่านล่วงเลยมาจนเราอยู่เกรดเจ็ดหรือบางทีอาจจะเกรดแปด วันที่ผมตัดสินใจเข้าไปพูดคุย

กับเธออีกครั้ง อลิสที่รักของผม ผมทักทายคุณด้วยท่าทางกวนๆอย่างที่ผมทำเป็นเพียงแค่อย่างเดียวแล้วเธอก็หันมาพูดกับผม

แม้แค่เพียงประโยคสั้นๆ แม้แค่เพียงรอยยิ้มกับเสียงหัวเราะ ผมดีใจจนบรรยายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ วันนั้นผมจึงได้เข้าใจว่า

จริงๆแล้วผมรู้สึกยังไง ระยะเวลาต่อๆมาผมยังคงทำตัววนเวียน และมองหาเธอในทุกสถานที่ มันเหมือนเป็นกิจวัตรประจำวัน

ไปแล้วทีจะต้องคอยมองหาเธอเข้าสู่ในปีที่ผมและเธออยู่เกรดสิบผมมีความจำเป็นที่จะต้องย้ายออกจากเมือง ทำให้ผมและเธอ

ไม่ได้เจอกันอีก ก่อนไปผมอยากจะบอกเธอในหลายๆสิ่งที่ยังคงค้างคาอยู่ในใจ แต่ตัวผมยังคงไม่กล้าพอ ผมจากไปพร้อม

หลายๆอย่างที่ยังคงค้างคาสองปีต่อมาผมได้กลับมายังที่เดิมอีกครั้ง ผมโทรติดต่อหาเพื่อนมากมายเพื่อหาเบอร์โทรติดต่อของ

เธอ อลิสที่รักในที่สุดผมก็ได้มา ผมโทรหาคุณด้วยใจสั่นระรัวพูดฮัลโหลด้วยหัวใจที่พองโต ผมอยากบอกในสิ่งที่ค้างคาอยู่ในใจ

คุณคงไม่รู้ว่าผมดีใจเพียงใดเมื่อคุณตอบรับคำขอคบของผม อลิสที่รักช่วงเวลาต่อมาที่ทำให้เราต้องเลิกลาเพียงเพราะผมยังคง

เป็นเพียงเด็กหนุ่มขี้อาย ไม่กล้าแม้จะจับมือของคุณ และคุณคงคิดแล้วว่าผมคงไม่ใช่สำหรับคุณหลายปีที่ผ่านไปโดยที่ผม

ตัดสินใจตัดใจจากคุณ แต่แล้วสวรรค์กลับเล่นตลก ส่งเรากลับมาพบกันอีกครั้ง ใจผมยังคงสั่นไหวและพองโตเมื่อพบกับคุณ

และเมื่อเรากลับมายัง ณ จุดๆเก่า หากต่างกันเพียงแค่ในครั้งนี้ไม่ใช่รักข้างเดียวของเด็กหนุ่มขี้อายอีกแล้วจาก ณ จุดเริ่มต้น

จนถึง ณ จุด ปลาย ผมมีเพียงสิ่งเล็กๆที่ไม่ได้ยิ่งใหญ่อะไร ไม่ได้ซาบซึ้งมากมาย ไม่ได้หวานเหมือนใครๆเขาเพียงแค่ประโยค

สั้นๆประโยคเดียวที่จะบอกเล่าถึงเรื่องราวทั้งหมดที่มีให้กับคุณ

เพียงแค่ “ผมรักคุณ” เท่านั้นเอง

เมอรี่คริสมาส

ทอม