class skippers

สวัสดี
วันนี้วันพระ ไปไหว้พระกันนะคะบูชาทีวัดพระแก้ว โดยเรือที่ท่าเรือสะพานตากสิน ไปลงท่าช้าง ออกมาจะเจอตลาดที่มีแต่ของกินน่ากินม๊ากกกกก แล้วก็ข้างๆมีร้านอาหารของราชนาวีสโมสร (เอาไปสามดาว อาหารขั้นเฉยๆ ตกแต่งภายในก็ธรรมดา ไอ่ที่ชอบก็พนักงานเสิร์ฟ ใส่ชุดกะลาสีออกมาเสิร์ฟเนี่ย ชอบมาก) เดินออกมาตรงแถวถนนหน้าพระลาน ตอนนี้มีการปรับปรุงวังด้านตรงข้ามฝั่งวัดพระแก้ว คิดว่าตอนซ่อมเสร็จแล้วท่าทางจะสวย การซ่อมแซมวันทำเอาบังร้านโอปองแปงข้างๆแทบมิด แต่ก็ยังคงหาเจอ ก่อนกลับบ้านเราเดินเข้าไปแวะทานอาหารที่ร้านนี้ ตกแต่งดีมาก สวย ^^ ดูวังสมัย westen-thai ยังไง สวยแปลกๆ

พูดถึงตอนช่วงกลางวันแสกๆ เดินเล่น + ไหว้พระ กันที่วัดพระแก้ว เริ่มด้วยเดินเที่ยวในวัดและอากาศก็ทำร้ายจริงๆ อีกนิดเดียวก็สุกแล้วค่ะ เอาฟิชอายไปด้วย ถ่ายรูปและซื้อโปสการ์ดส่งให้เพื่อนสาวเป็นที่ระลึก ชอบโปสการ์ดอันที่เลือกมามาก เจอคุณป้าแก่ๆคนนึงเดินมาคุยด้วย บอกว่าโปสการ์ดที่เลือก เป็นลายศิลปะแบบธิเบต ซึ่งหลายๆรูป "ทะลึ่งมากก" แต่ก็เลือกมาหนึ่งอัน เป็นอันสวยๆ ดูงดงาม เพื่อให้เพื่อนสาวคนสวย

หลังจากกินที่ร้าน(ดังกล่าว) ก็เดินเล่น คิดอะไรยังไงไม่รู้ จับจ่ายซื้อแว่นตา... ซะงั้นอ่ะ เคยตั้งปณิธานว่าจะไม่ยอมเสียตังให้แก่แว่นตา 50 บาทเด็ดขาด สุดท้ายเสียท่าให้แว่นตา 35 บาท 5555555 เชื่อเลยให้ตาย แล้วก็ทำตัวเป็นตัวการ์ตูนคุ่รักแว่นเหลือง ซึ่งตลกได้น่ารักมาก แล้วเด่นมาก แล้วสดใสมาก .. งาม !

กลับบ้านไม่ได้กลับเรือแบบตอนมา ท้าทายกว่าที่คิด เพราะตอนแรกคิดว่าจะนั่งสาย 47 แล้วไปลงสยาม แล้วขึ้นบีทีเอสแบบธรรมดาๆกลับ แต่สุดท้ายชีวิตผกผัน มองไปเจอรถเม สาย 1 มองหน้าคุณแฟน เอาไงอ่ะ... ไม่รู้ยังไงแหละ แต่ขึ้นมาละ ตั้งใจจะไปลงหัวลำโพงแล้วขึ้นได้ดินกลับ(แผนเริ่มเปลี่ยน) เวลาผ่านไป ไม่ถึงนาที มองไปเห็น 508 ทางด่วน เฮ้ย นี่มันใช่เลย รถเมล์ที่รอคอย รถเมในตำนาน คันนั้นแทยจะถึงหน้าบ้านฉันเลยนะฮะ... ว่าแล้ว เฮ้ยบี๋ ไป ลงกัน(แผนเปลี่ยนอีกรอบ) เดินลงหลังๆเริ่มวิ่งตาม และพบว่า อ่าวแม่งเลี้ยว ชิบหายละค่ะ วิ่งไม่ทันมัน มันเลี้ยวไปแล้ว เพียงเสี้ยววินาทีจริงๆ (และแผนก้เปลี่ยนอีก) ทำไงดีล่ะ สายหนึ่งก็ไปแล้ว สาย508 ก็ไปไม่ทัน เข้าตำรา โลภมากลาภหาย กำลังหมดหวังอยู่ดีๆ พระก็ประธานรถเม สาย 25 ทางด่วนมาให้ มันไปไหนหว่า ไม่บอกอะไร เขียนว่าทางด่วน ปากน้ำ เออ น่าจะผ่านสำโรง เกิดมาไม่เคยขึ้น 25 ทางด่วนเลยนะ ไม่รู้ขาเข้าเมืองหรือออกเมืองด้วย คิดซะว่า การลงทุนย่อมเกิดความเสี่ยง ขึ้นไปถ้าไม่ใช่ก็รีบลงละกัน ด้วยความหวังอยากจะกลับบ้าน ขึ้นไปเหอะๆๆๆ 555 สุดท้ายก็ได้ขึ้น และหลับเป็นตายอยู่บนทางด่วนนั้นเอง